Loading...

Kindertherapie

In het contact met kinderen wordt ik regelmatig in mijn hart geraakt. Dat zijn mooie momenten, momenten van verwondering en van geluk, momenten waarin ik word geroerd door de kinderlijke puurheid en oorspronkelijkheid.

Intacto Kindertherapie

Kinderen verkeren aanvankelijk nog in een soort paradijselijke staat waarin ze op een open en authentieke manier de wereld tegemoet treden, onbewust van goed en kwaad. Wanneer kinderen zichzelf in deze puurheid laten zien, hebben ze een ontwapenend effect op volwassenen, zodanig dat er momenten van diep gevoelde verbinding worden beleefd. Dat zijn de kostbare momenten met onze kinderen, die ons zo ontroeren.

Helaas zal elk kind vroeg of laat deze paradijselijke staat van "zijn" verlaten. Het zal zich aanpassen aan de wereld om hem heen, en (net zoals de volwassenen dat hebben gedaan) een psychische verdedigingsmuur opbouwen.

Deze muur past binnen het overlevingsmechanisme van het kind om de pijn van onvervulde behoeften achter te verstoppen, maar schermt tegelijkertijd ook de oorspronkelijkheid van het kind af voor de wereld. Voor een kind is het erg pijnlijk of zelfs levensbedreigend, als niet in zijn behoeften wordt voorzien. Vaak onbewust gaat het dan op zoek naar manieren om het toch voor elkaar te krijgen. Zeuren, dreinen, boos worden, pleasen, klampen, zichzelf wegcijferen, niet meer reageren of juist heel heftig reageren, zijn allemaal voorbeelden van gedrag waarmee het kind probeert te bereiken dat zijn behoeftes alsnog zullen worden vervuld.

Dit gedrag, waarmee ouders, de leraren op school, de sportclub, kortom de buitenwereld van het kind te maken krijgen, kan lastig zijn en tot problemen leiden. Omdat door de omgeving vaak (negatief) wordt gereageerd op dergelijk gedrag, kan een situatie ontstaan die om extra aandacht vraagt. Dan wordt soms het punt bereikt, waarop ouders besluiten hulp te zoeken.

Als je kind niet lekker in zijn vel zit

Ieder kind ontwikkelt zich op zijn eigen wijze en in zijn eigen tempo. Met dit als uitgangspunt wenst iedere ouder voor zijn kind dat het zich goed voelt, zich goed ontwikkelt en dat het contact kan maken op een manier die door zowel het kind als door zijn omgeving als prettig wordt ervaren. Maar wat als dat niet het geval is? Als het niet lekker loopt of het kind niet goed in zijn vel zit, dan kan het zijn dat het kind ergens last van heeft. Een kind reageert doorgaans primair op wat het voelt; thuis, in de klas en bij de kinderen waar het mee omgaat. Als een kind niet overweg kan, met wat het gevoelsmatig waarneemt, wordt dit zichtbaar in zijn gedrag.

Haptotherapie voor kinderen

Als een kind zichtbaar ergens last van heeft, "probleemgedrag" vertoont, of het contact met het kind moeilijk verloopt, kan Haptotherapie een ingang zijn om een negatieve spiraal te doorbreken. Haptotherapie is primair gericht op het contact, daarom zal de therapeut dan ook eerst de tijd nemen om een veilige setting te creëren en om contact te maken met het kind. De bevestigende aanwezigheid van de therapeut is daarbij van belang, zodat het kind kan voelen dat het "goed" is zoals het is. Soms heeft dit proces waarbij het kind zich "openstelt" en de therapeut "toelaat" tijd nodig. In andere gevallen heeft het kind sneller vertrouwen in de therapeut, waardoor het zich kan openen in het contact. In dit proces zal de therapeut een eerste contact maken en zal de therapeut kunnen observeren wat het kind oproept in het contact.

Door het kind te laten ervaren dat het er mag zijn zoals het is, wordt de eigen beweging van het kind weer op gang gebracht. Transparantie, echtheid en oprechte aandacht van de therapeut zijn daarbij van bepalend belang, omdat kinderen feilloos aanvoelen wanneer er "iets" niet klopt en de geschiedenis zich zou kunnen herhalen.

Door aandacht te hebben voor wat het kind heeft te vertellen, kan duidelijk worden waar het kind last van heeft, waar de pijn zit en wat het nodig heeft. De ouders zullen geleidelijk aan in dit proces worden betrokken, zodat ook zij leren ervaren en zien waar hun kind last van heeft en hoe hun kind dan reageert in het contact.

In sommige gevallen kan het kind (ondersteund door de ouders) van hieruit weer in een positieve eigen beweging komen. In andere gevallen zal er spelenderwijs en ervaringsgericht worden geexperimenteerd, om nieuwe manieren te vinden waarop het kind kan omgaan met situaties die het kind als lastig ervaart.

Haptonomische fenomenen die in dit proces aan de orde komen zijn:

  • In hoeverre is het kind basispresent (aanwezig);
  • hoe zit het kind in zijn vel;
  • hoe gaat het kind om met ruimte;
  • heeft het kind een meer open of gesloten teruggetrokken houding;
  • hoe gaat het kind om met afstand en nabijheid;
  • is het kind eerder begrensd of onbegrensd;
  • heeft het kind juist meer uitnodiging of sturing nodig.

Last but not least wordt ook aandacht geschonken aan de kwaliteit van het contact tussen de ouder(s) en hun kind.

Anna Marie


Lees hier meer over Haptotherapie >